Vahşi Gezegen Yars - Bölüm 2 (Kinguin'lerin sakladığı sır)

      Züppe cüce bana doğru bakarak; 
"Dünyanız ve bildiğin her şey büyük bir tehlike altında. Geliyorlar, onlar geliyor." diyor.
"Kim geliyor? Kim? Bizi kimse yıkamaz."
"Sizi yıkacak şeyin, ta kendisisiniz!" diye yanıtlıyor. "Evrende bir şeyler değişmeye başladı, beyazın içinde siyah bir nokta, giderek büyüyor. Programınız bozuldu."
"Dediklerinden hiçbir şey anlamıyorum ihtiyar." diyerek, oradan çıkıyorum. Çıkarken bana bir gemi parçası fırlatıyor ve havada yakalıyorum.
"Al! Bununla gemini çalıştırabilirsin. Ama bil ki, savaş yaklaşıyor." diyor. Bu onu son görüşüm ve duyuşum oluyor.

        Gemiye giderek gerekli parçayı yerleştiriyorum. Gemi birden bire çalışmaya başlıyor. "Bu lanet olası şeyi nasıl kullanacağımı hiç bilmiyorum" diye söyleniyorum alçak bir sesle...
"Ben kullanabilirim!" diyor, arkamdan bir ses. 
Dönüp bakıyorum; "Yine mi sen ihtiyar?! Beni yalnız bırak artık..."
"Ben kullanabilirim, diyorum sana. Ama önce gitmemiz gereken bir yer var." Küçük bastonu ile bana vurarak geminin dümenine geçiyor. Ben de yanına oturuyorum.
"Nereye gitmek istiyorsun?" 
"Gittiğimiz zaman göreceksin." diyor, sakin bir sesle.
"Peki ya arkadaşlarım?" 
"Onlar çoktan öldüler..." diyor, ve kalkıyoruz.

                                                                                        ****

        Günler sonra Kinguina adlı gezegene iniş yapıyoruz. Bana asla konuşmamamı ve arkasında durmamı söylüyor. Açıkçası neden burada olduğumuzu çok ama çok merak ediyorum. İhtiyar, bir süre penguenlerle fısıldaşıyor. Daha sonra, bana gelmemi işaret ediyor. İglo'lardan birinin içine giriyoruz, gizli bir kapaktan muhteşem büyüklükteki bir yer altı tesisine ulaşıyoruz.

        İhtiyar, bana oradaki bilgisayarı işaret ederek;
"Bak işte. Evrenin düzeni giderek bozulmaya başladı. Bilgisayar artık eskisi gibi çalışmıyor. Bir şeyler değişiyor. O, öldü."
"O kim?" diye soruyorum.
"O gördüğün makine tüm bu evrenin tek parça durmasını sağlayan yegane güçtür." derin bir nefes alıyor. "Artık tüm evren paramparça olmaya başladı. Gerçek anlamda olmasa bile, iyilik giderek zayıflıyor."
"Nasıl yani?" diyorum, şaşkınlıkla.
"Bundan böyle tüm kuralları evrendeki canlılar koyuyor olacak. Bunu sadece kendilerini gözeterek yapacaklar. Şimdi gitmelisin, ben burada kalacağım. Elimizden daha fazlası gelmez." diyor ve arkasını dönüyor. "Ha! unutmadan. Bilgisayarına bir koordinat yükledim, oraya gitmeyi sakın ihmal etme. Gidince anlayacaksın..."
"Pekala ihtiyar." diyerek oradan ayrılıyorum ve haber merkezine geri dönüyorum. Masamda, üzerinde gemideki koordinatların yazılı olduğu bir röpartaj isteği buluyorum. Burası UROTEK (Evrensel Robot Teknolojileri).  Çok ama çok merak ederek, hemen yola koyuluyorum.

 Dante Superpower
Sabah Ekiniz!

Facebook'ta Paylaş Sıradaki Bölüm: 7 - UROTEK (Evrensel Robot Teknolojileri)